Salam alaikoemx

Alaikoem salam

Khadija begint haar verhaal met een ‘Salam alaikoem’ waarop de zaal in koor ‘Alaikoem salam’ op reageert. De stemming voor haar verhaal is meteen gezet. Ze vertelt ons het verhaal van de Marokkaanse moeders die ondervertegenwoordigd zijn in de beeldvorming van de migrantenwerving tegenover de mannen. De verhalen van de vrouwen zijn volgens Khadija net zo mooi als die van de mannen. Iedereen in de zaal krijgt een compleet beeld van de migranten die naar Nederland zijn gekomen. Verhalen van moeders komen aan het licht. Het publiek wordt goed betrokken bij het vertellen van haar verhaal, iedereen doet dus mee. Haar gevecht voor gelijkheid wordt sterk duidelijk in haar mooie, maar ook vlotte, praatje waarin ze ons allemaal aanspoort met elkaar in gesprek te gaan. Ze eindigt met prachtige woorden: ‘Niemand heeft het eeuwige leven, we zullen allemaal de dood proeven, ook onze moeders; stel je moeder vragen, hoe moeilijk het ook kan zijn.’